


مجنون صفتیم دل به اخر زده ایم
چو یک دلگان به سیم اخر زده ایم
دزدان فدک منافق و گمراهند
ما بوسه به خاک پای حیدر زده ایم


سید جواد یکی از گلبرگ های بوستان فاطمه (س) بود و با اشک و غربت
علی(ع) و فاطمه (س) رشدکرده بود.دل سید ما از جنس همین گلبرگ نرم
و لطیف بود که توی اون به جز یک قطره اشک فاطمه (س) چیزی نبود
روزگار سید توی بوستان غربت میگذشت و سیدهرروز درس های زیادی
رو از گلهای دیگه یاد میگرفت . اینبار لحظه ها چقدر دیر می گذشت دیگه
هیچ جوری نمی شد از رفتن گلبرگ فاطمه (س) جلوگیری کرد. چله سید
شروع شد و ما چشم اتنظارش بودیم ولی بوستا ن آماده پذیرایی گرمی
از گلبرگش بود.