بارها شده که رفته اید از در خونش شماها                                                     اما حسین فاطمه شما رو برد کرب و بلا

بارها شده کردی رها امام حسین رو با گناه

اما نکرد تو رو رها کشیدتون تو هیئتا

                                                                                                                          اوشو

یه خیابون بهشتی اسمش بین الحرمینه

هر کجاش که پا میذاری جا قدمهای حسینه

خنده کنان می رود روز جزا در بهشت

هر که زند سینه در بزم عزای حسین

عاشورا انت لوائی

کربلا منتظر ماست٬ بیا تا برویم...

صبح عاشورا فریاد «این النتقم» را سر خواهیم داد

فریاد می زنیم کجاست منتقم خون «آل الله»

^{از وبلاگ :مسلمان ایرانی}

لطفا نظر بدین اگه مناسب نبود عوضش کنم

یا حسین غریب مادر

تویی ارباب دل من

 یه گوشه چشم تو بسه

واسه حل مشکل من

 یه روزی می یاد آقا جون

که منم سگ تو باشم

 چشامو موقع مرگم

زیر پات گذاشته باشم

 آقا من خودم می دونم

لایق این حرفا نیستم

 اما از شما چه پنهون

از اهل زمونه خستم

 دل من عاشق می مونه

دائم از شما می خونه

 منو می شناسی آقا جون

من همونم اون دیوونه

 تموم مردم دنیا

ما می خونن دیوونه

 آره ما دیوونه هستیم

بی خیال این زمونه

 اما

تا وقتی عشق تو باشه

اینا حرفه و بهونه

 واسه عشق تو هلاکم

این خطم اینم نشونه

حسرت زیارت تو

مونده تو این دل زارم

 کربلا تو تا نبینم

   آروم و قرار ندارم...

من که سر تا پا گناهم

تویی تنها تکیه گاهم

تو همون رفیقه راهی

که نشستی سر راهم

همه شب نهاده ام سر

چو سگان بر آستانت...

فعلا درباره امام حسین و محرم هستیم